YAŞAMAK YÜREK İSTER; BELKİDE BU YÜZDEN DÜNYAYA GELENLERİN ÇOK AZI YAŞAR. ÇOĞUNLUĞU YALNIZCA YAŞADIĞI GÜNÜ KURTARIR, VAR OLMAKLA YETİNİR VE KENDİ VARLIĞI ALTINDA EZİLDİKCE EZİLİR.

DEĞİŞTİREMEYECEĞİ GERÇEKLERİ OLDUĞU GİBİ KABUL ETMEK VE BU DEĞİŞMEZLİKTEN KENDİNE YENİ BİR YAŞAM SEVİNCİ YARATMAK DA YÜREK İSTER;

DEĞİŞTİREBİLECEĞİNİ DEĞİŞTİRMEYE ÇALIŞMAKTA SANILDIĞI GİBİ İNSANI KORKUTAN; DÜNYA, ZORLUKLAR, YAŞAM KOŞULLARI YA DA BAŞKALARI DEĞİLDİR.

İNSAN EN ÇOK KENDİSİNDEN KORKAR;

KENDİ DUYGULARINDAN, KENDİ GÜÇSÜZLÜKLERİNDEN, KENDİ ZAAFLARINDAN, KENDİ ACILARINDAN, KENDİ COŞKULARINDAN ÜRKER. YAŞAMA HER DOKUNDUĞUNDA, DUYGULARININ ALEVLENİP KENDİSİNİ YAKACAĞINDAN ÇEKİNİR.

ONUN İÇİN KAÇAR YAŞAMDAN, AŞKTAN KAÇAR, ÖFKEDEN, HAREKETTEN, SEVİNÇTEN, KENDİSİNDEN KAÇAR.

KORKU YÜZÜNDEN YAŞANAMAMIŞ BİR YAŞAMI ELLERİNDE TAŞIMAKTAN YORULARAK, KENDİSİNE UYDURDUĞU BİN BİR TÜRLÜ MAZERETLE YAŞAMA ARKASINI DÖNMEYE, GİZLENMEYE UĞRAŞIP, GİZLİDEN GİZLİYE YOK OLMAYA ÇABALAR.

KORKU KENDİNE ACIMAYI GETİRİR;

KENDİNİ ZAVALLILAŞTIRMAYA BAŞLAR YAŞAMDAN KORKTUKCA.

YAŞAMLA YÜZ YÜZE GELMEKTENSE AĞIR AĞIR ERİMEYİ TERCİH EDER. KORKTUKCA AZALIR GÜCÜ;

KORKUYLA YARALANAN BEDENİ ARTIK EN KÜÇÜK BİR DOKUNUŞTA ACIYLA İNLER.

HER ACIDA KORKUSU BİRAZ DAHA ARTAR VE GİRDAP GİBİ ÇEKER İÇİNE GÜÇSÜZLÜK ONU.

KENDİ KORKUSUNA KALKIP KADER DER SONRA.

KORKUYU DEĞİŞTİRİLMEZ BİR GERÇEK, ALNINA YAZILMIŞ BİR YAZGI OLARAK GÖRÜR.

YENİ BİR AŞKIN DÜŞÜNCESİ BİLE TİTRETİR ONU.

KALABALIKTAN KORKTUĞU KADAR YALNIZLIKTAN DA KORKAR.

HAYATIN HİÇ BİR HALİNE DAYANAMAZ DURUMLARA GELİR.

SIRTINDA YAŞAYAMADIĞI HAYATI, ÖNÜNDE YAŞANACAK GÜNLERİYLE, KENDİ GEÇMİŞİYLE GELECEĞİ ARASINDA SIKIŞIR KALIR ARTIK.

KENDİ DUYGULARIYLA KUŞATIR;

DÖNDÜĞÜ HER YANDA BİR DÜŞMAN GİBİ KENDİ DUYGULARI ÇIKAR KARŞISINA.

ŞU YANA DÖNSE ORADA BİR MUTLULUK VARDIR AMA O MUTLULUĞU DEĞİL MUTLULUĞUN ARKASINDA GÖLGESİ SEZİLEN ACIYI GÖRÜR.

BU YANA DÖNDÜĞÜNDE BİR İSYANIN ŞEVKİ VARDIR AMA O İSYANIN ÇEKİCİLİĞİNİ DEĞİL O İSYAN İÇİN ÖDENECEK BEDELİN AĞIRLIĞINI FARK EDER.

BERİ YANDA BİR AŞK BEKLER ONU AMA O AŞKIN ARKASINDAN GELEBİLECEK TERK EDİLME İHTİMALİNE DİKER GÖZLERİNİ.

HER KIPIRTIYLA ÖRSELENEBİLECEĞİNDEN ÇEKİNDİĞİ İÇİN KIPIRDAYAMAZ BİLE YERİNDEN;

YAŞAMA YAKLAŞABİLMEK İÇİN BİR TEK ADIM BİLE ATMAYA YETMEZ CESARETİ.

ONA SEVİNCİ GÖSTERSENİZ; “YA SONRA” DİYE SORAR! AŞKI GÖSTERSENİZ, GENE AYNI SORUDUR ONUN AKLINI KURCALAYAN; “YA SONRA”! ÖFKE, COŞKU, DOSTLUK, SEVİŞME, BAŞKALDIRI, DİRENME HEP AYNI SORUYU SÜRÜKLER PEŞİNDEN; “YA SONRA”. BİLİNMEYEN BİR “YA SONRA” İÇİN BİLİNENLERİN HEPSİNİ ISKALAMA’YI KABULLENİR.

AMA NE GARİP, DUYGULARINDAN, YAŞANACAKLARIN SONRASINDAN KORKANLAR, ACIDAN SAKINANLAR ÇEKER EN BÜYÜK ACIYI.

YAŞANMAMIŞ BÜTÜN DUYGULARI ZEHİRLİ SARMAŞIKLAR GİBİ BOY ATIP RUHLARINA DOLANIR. “SONRASI UMURUMDA BİLE DEĞİL” DEYİP YAŞAMLA KUCAK KUCAĞA GELENLERDEN ÇOK DAHA FAZLA YARAYI YAŞAYAMADIKLARI İÇİN ALIRLAR, YAKINIP DURURLAR; ÇEKTİKLERİ ACILARDAN SÖZ EDERLER.

ACIYI DA ÇEKERLER GERÇEKTEN AMA ACIDAN KORKTUKLARI İÇİN BUNCA ACIYI ÇEKTİKLERİNİ GÖRMEZLER BİR TÜRLÜ.

YAŞAMIN CESARET İSTEDİĞİNİ FARK EDEMEZLER.

ONUN İÇİN ÇOK AZ İNSAN YAŞAR;

ÇOĞUNLUK YALNIZCA GÜNÜNÜ KURTARIR.

YAŞANMAMIŞ GÜNLERİN ALTINDA İNLEYEN ÇARESİZ BİR KÖLE GİBİ YİTİK BİR HAYATI TAŞIR GÜÇSÜZ OMUZLARINDA.

KENDİ GERÇEKLERİMİZ, KENDİ DUYGULARIMIZDIR BİZİ BÖYLESİNE ÜRKÜTEN;

ÇATAL DİLİYLE TISLAYAN BİR YILAN GÖRMÜŞ TAVŞAN GİBİ KENDİ KENDİMİZİ HAREKETSİZ BIRAKAN VE NE KADAR ÇOK KORKARSANIZ, KORKUNUZ O KADAR ARTAR.

NE KADAR YAŞARSANIZ, CESARETİNİZ O ÖLÇÜDE BİLENİR. YAŞAYAMIYORSANIZ EĞER, BU BAŞKALARINDAN DOLAYI DEĞİLDİR.

SİZİ GÜÇSÜZLEŞTİREN, SİZİ ÇARESİZLEŞTİREN, SİZİ İSYANLARDAN ALI KOYAN, DEĞİŞTİREMEYECEKLERİNİZİ KABUL ETMENİZE ENGEL OLAN, DEĞİŞTİREBİLECEKLERİNİZİN ÜSTÜNE GİTMENİZE İZİN VERMEYEN, SİZİ YAŞATMAYAN, SİZİN KENDİ KORKULARINIZDIR… 

OSCAR WİLDE: çeviri=CAN AKIN