Adam, bir haftanın yorgunluğundan sonra pazar sabahı kalktığında
bütün haftanın yorgunluğunu çıkarmak için eline gazetesini aldı ve
bütün gün miskinlik yapıp evde oturacağını düşündü.

Tam bunları düşünürken oğlu koşarak geldi ve sinemaya ne zaman gideceklerini sordu. Baba oğluna söz vermişti, bu hafta sonu sinemaya götürecekti
ama hiç dışarıya çıkmak istemediğinden bir bahane uydurması
gerekiyordu. Sonra gazetenin promosyon olarak dağıttığı dünya haritası gözüne ilişti. Önce dünya haritasını küçük parçalara ayırdı ve
oğluna eğer bu haritayı düzeltebilirsen seni sinemaya götüreceğim
dedi sonra düşündü; Oh be! Kurtuldum, en iyi coğrafya
profesörünü bile getirsen bu haritayı aksama kadar düzeltemez.
Aradan on dakika geçtikten sonra oğlu babasının yanına koşarak geldi ve baba haritayı düzelttim artık sinemaya gidebiliriz, dedi. Adam önce inanamadı ve görmek istedi. Gördüğünde de halen hayretler içindeydi ve bunu nasıl yaptığını sordu. Çocuk;

“Bana verdiğin haritanın arkasında bir insan vardı” dedi...

“İNSANI DÜZELTTİĞİM ZAMAN, DUNYA KENDİLİĞİNDEN DÜZELMİSTİ...”