KISSADAN HİSSE

Asalet boyda değil, soydadır.

İLMİN BAŞI NEYMİŞ- KİTAP TAŞIYAN EŞEKLER

                                                                                    İLMİN BAŞI NEYMİŞ = KİTAP TAŞIYAN EŞEKLER                                                                                                                                                                                                               DELİ HÜSEYİN HOCA DENİLEN BİR ADAM VARMIŞ. BU ADAM EVLENDİĞİ GECE, NİKAH KIYMAYA GELEN HOCALARDAN İKİSİ DÜĞÜN EVİNDE DİNİ BİR SOHBETE BAŞLARLAR.

HÜSEYİN AĞA HAYRAN, HAYRAN BU SOHBETİ DİNLER VE İÇİNDEN “YARINDAN TEZİ YOK BENDE İLİM TAHSİLİNE GİDEYİM. BU EFENDİLER GİBİ OKUYAYIM. BÖYLE GÜZEL SOHBETLERE KATILAYIM” DER. “CAHİLLİK NEKADAR KÖTÜ İMİŞ, YİRMİ YAŞIMA GİRDİM. İŞTE EVLENDİM. FAKAT NEYE YARAR? BİRŞEYDEN HABERİM YOK” DİYE İÇİNDEN HAYIFLANIR. SOHBETTEN SONRA ONLARA: “HOCA EFENDİLER! SİZ BU TAHSİLİ NEREDE YAPTINIZ! BU GÜZEL KONUŞMALARI NEREDE ÖĞRENDİNİZ? BİZDE ARKADAŞLARLA KONUŞMA YAPARIZ AMA BİR BİRİMİZİ KÖTÜ SÖZLERLE İNCİTİRİZ. SİZ HİÇ KÖTÜ SÖZ SÖYLEMEDİNİZ. BİR BİRİNİZİ HİÇ KIRMADINIZ” DER. HOCALARDAN BİRİ. “BU İLMİ SOHBET TİR , KİMSEYE KÜFÜR EDİLİP KIRILMAZ” DER.NİKAH KIYILIR. HÜSEYİN AĞA GERDEĞE GİRER. FAKAT AKLI FİKRİ SABAH OLUR OLMAZ İSTANBULA GİDİP HEMEN TAHSİLE BAŞLAMAKTIR. SABAH KALKIP NAMAZINI KILAR VE KARISINA HİTABEN “BAK FATMA, AHIRDA KOYUNLAR, İNEKLER VAR. BAĞ VE BAHÇEDE SANA AİTTİR. BEN İSTANBULA İLİM TAHSİLİNE GİDİYORUM. TAHSİLDEN SONRA HEMEN GELİRİM. BENİM YOKLUĞUMU BİLDİRME. ANAM KIZ KARDEŞLERİM EVEL ALLAHA SONRA SANA EMANET. EKİN, BİÇİN ÇALIŞIN. YAKINDA BENDE GELİRİM” DİYEREK YOLA ÇIKAR. İSTANBULA GELİR. O DEVRİN İLİM OCAĞI MEDRESEYE GİRER. KENDİNİ TAM OTUZ YIL TAHSİLE KAPTIRIR. İLME O KADAR DALMIŞTIRKİ, AKLINA NE KÖY, NE KASABA, NE BAHCE, NEDE KARISI GELMİŞTİR. ALLAH İLMİ İSTEYENE, ZENGİNLİĞİDE İSTEDİĞİNE VERİRMİŞ. YILLAR SONRA YAŞI ELLİYE GELMİŞ, SAÇA, SAKALA AK DÜŞMÜŞ. ARTIK ALİM OLMUŞ TUR. NİHAYET İCAZETİNİ ALIP MEMLEKETİNE DÖNMEK ÜZERE YOLA ÇIKAR. YİRMİ GÜNLÜK YOLCULUKTAN SONRA KÖYÜNE BİR GÜNLÜK MESAFEDEKİ BİR KÖYDE KONAKLAMAK İÇİN GİDERKEN YOLDA TARLASINDA ÇALIŞAN YAŞLI BİR KÖYLÜYE RASTLAR. SELAM VERİR KÖYLÜ ONA: “ KÖYE GİRMEDEN BANA RASTLADIN BENİM MİSAFİRİM OL” DER. DELİ HÜSAYİN HOCA KABUL EDER. KÖYLÜNÜN EVİNE GİDERLER. YEMEK YERLER. NAMAZ İÇİN BİRLİKTE CAMİYE GİDERLER. DELİHÜSEYİN HOCA. ÖYLE VAAZ VE NASİHATLER ANLATIR Kİ HERKES DİKKATLE DİNLER VE HAYRAN KALIRLAR. VAAZDAN SONRA HOCA EFENDİYİ KÖY ODASINA GÖTÜRÜP İZZET İKRAMDA BULUNURLAR. DİNİ MESELELERİNİ SORUP ÖĞRENİRLER. NİHAYET KALKARLAR KÖYLÜNÜN EVİNE GELİRLER. BAŞINDAN GEÇENLERİN HEPSİNİ KÖYLÜYE ANLATIR. YATMADAN ÖNCE KÖYLÜ HOCA EFENDİYE;  “EFENDİ SİZE BİR SORU SORABİLİRMİYİM” DEDİĞİNDE: “ELBETTE” CEVABINI ALDI. KÖYLÜ “OTUZ SENE TAHSİL ETTİĞİNİZE GÖRE İLMİN BAŞI NEDİR?” DİYE SORAR. HOCA EFENDİNİN VERDİĞİ CEVAPLARIN HİÇ BİRİSİ İLMİN BAŞI DEĞİLDİR. ACİZ KALIP. “ÖYLE İSE BANA İLMİN BAŞINI ÖĞRET” DER. KÖYLÜ GÜLER “OTUZ YILDA ÖĞRENEMEDİĞİN BİR ŞEYİ BEN NASIL SANA BİR GECEDE ÖĞRETEYİM” DER. HOCA “ÖĞRENMEM İÇİN NE GEREKİRSE YAPARIM” DEDİĞİNDE. KÖYLÜ: “BİLMEMKİ ŞARTIMA RAZI OLURMUSUN? ÇÜNKÜ BİRGÜN SONRA OTUZ YIL AYRI KALDIĞIN KÖYÜNE DÖNECEKSİN. İLMİN BAŞINI ÖĞRENMEK İÇİN BİRYIL BENİMLE KALMALISIN. SANMIYORUM BUNA SABIR EDESİN”. DEDİ. HOCA YALVAR, YAKAR KÖYLÜYÜ İKNA EDEMEDİ. KÖYLÜ “SEN ZEKİ, TAHSİLLİ OLDUĞUN İÇİN BİR YILDA ÖĞRETİRİM DEDİM. BAŞKALARI İLMİN BAŞINI, ELLİ, ALTMIŞ, YETMİŞ YILDA ÖĞRENEMEZ” DEDİ. HOCA ÇARESİZ KALIP SONUNDA “PEKİ” DER. KÖYLÜ HOCAYI BİRYIL ÖYLE ÇALIŞTIRIRKİ ANASAINDAN EMDİĞİ SÜT BURNUNDAN GELİR. HOCA İLMİN BAŞINI SORDUKCA KÖYLÜ BEN ZAMANI GELİNCE SÖYLERİM DİYE OYALAR. NİHAYET BİRYIL DOLAR. SONGÜN AKŞAM EVE GELDİKLERİNDE TEKRAR SORAR. KÖYLÜ “SABAH YOLA ÇIKARKEN SÖYLERİM” DER. “BU KADAR KISAMI BU” DEYİNCE KÖYLÜ: “LAFZAN KISA MANA BAKIMINDAN ÇOK UZUNDUR” DER. SABAH YOLA ÇIKARKEN TEKRAR SORAR. KÖYLÜ:” İLMİN BAŞI SABIRDIR” DER. HOCA KIZIP KÖPÜRDÜ. ÇÜNKÜ SABIR HAKKINDA NEKADAR HADİS, AYET BİLİRDİ. ÇOK VAAZLAR VERMİŞDİ SABIR HAKKINDA. ÜÇ KELİME İÇİN HARCADIĞI BİR YILINA YANIYORDU. KÖYLÜYE: “BE ADAM SANA NE SÖYLEYEYİM BENİ BİR YIL ÇALIŞTIRIP OYALADIN. HİÇ DİNİN, İMANIN, VİCDANIN YOKMU. ALLAH CEZANI VERSİN” DER. KÖYLÜ BUNUN ÜZERİNE ONA: “EVLADIM BANA KIZMA, BİR YIL ÖNCE İLMİN BAŞI SABIRDIR DİYEBİLDİNMİ. SANMA İLMİN BAŞINI BEN SANA ŞİMDİ ÖĞRETTİM. BİR YIL SENİ NAKIŞ GİBİ İŞLEDİM. SANA SABRI BİZZAT YAŞATTIM. SEN İLMİN LAFZINI ÖĞRENİP NEFSİNE TATBİK ETMEMİŞSİN. HAYDİ ALLAH YOLUNU AÇIK ETSİN” DEYİP HOCAYI GÖNDERİRDELİ HÜSEYİN HOCA ORADAN AYRILIP HAVA KARARIRKEN KÖYÜNE GELİR. KÖY DEĞİŞMİŞTİR. GÜÇ BELA EVİNİ BULUR. ÖNCE PENCEREDEN BAKAR KARISI DİVANDA OTURUYOR, DİZİNE DE BİRGENÇ YATMIŞ. FATMASI GENCİN BAŞINI OKŞAYIP GÜLÜŞÜYORLAR KAN TEPESİNE ÇIKAR. HEMEN DOMUZ AVLAMAK İÇİN ALDIĞI SİLAHINI ÇIKARIR. TAM ATEŞLEYECEĞİ ZAMAN SABIR İÇİN ÇEKTİĞİ BİRYIL AKLINA GELİR SİLAHI BELİNE SOKUP KÖY ODASINA GELİR. ORDAKİLERDEN KÖYÜN DURUMUNU ÖĞRENİR. DELİ HÜSEYİNİ SORAR. “İLİM TAHSİLİ İÇİN KARISINI BIRAKIP İSTANBULA GİTTİ. KARISI HAMİLE KALMIŞ BİR OĞLU OLDU SIKINTI ÇEKEREK OĞLUNU BÜYÜTÜP OKUTTU. ŞİMDİ KÖYÜN İMAMLIĞINI YAPIYOR” DEDİLER. O ANDA KARISININ DİZİNDE YATAN GENÇ ADAM ONLARA DOĞRU GELİYORDU. “İŞTE DELİ HÜSEYİNİN OĞLU HASAN BU” DEDİLER. DELİ HÜSEYİN ŞOK OLMUŞTU. AZ EVVEL NAMUS YÜZÜNDEN HEM KARISINI HEMDE OĞLUNU ÖLDÜRECEKTİ. HEMEN YERİN DEN KALKIP. KENDİSİNİ İRŞAD EDEN SABRI BİZZAT TATTIRAN MÜRŞİDİN KÖYÜNE DÖNEREK. “YAŞA BE KÖYLÜ, YAŞA BE SULTAN, YAŞA BE MÜBAREK İNSAN” DİYE YÜKSEK SESLE BAĞIRMAYA BAŞLADI. KÖYLÜLER İYİCE ŞAŞIRIP MİSAFİR GELEN HOCANIN DELİ OLDUĞUNA HÜKMETTİLER. HÜSEYİN HOCA OĞLUNA DÖNÜP SARILDI, ÖPÜP KOKLADI. KÖYLÜLERE KENDİNİN DELİ HÜSEYİN OLDUĞUNU BAŞINDAN GEÇENLERİ ANLATTI. KÖYLÜNÜN BİRİ: “ İYİDE HOCA AZ ÖNCE BAĞIRIP NARA ATMAN NEYDİ” DEYİNCE. İŞLEYECEĞİ CİNAYETTEN SABRI BİR YIL TATTIRARAK YAŞATAN KÖYLÜ SAYESİNDE KURTULDUĞU İÇİN BAĞIRDIĞINI SÖYLEYİP EVİNİN YOLUNU TUTTU. BURADA KURANDAN BİR AYET GELDİ AKLIMA: CUMA: SURESİ-AYET(5) “TEVRATI BİLİP SONRA ONUN ÖĞRETİLERİNE UYMAYANLAR. SIRTINDA KİTAPLAR TAŞIYAN EŞEKLER GİBİDİRLER.” DİYOR KURAN. YANİ KİTABI OKUYUP EMİR VE YASAKLARINA UYMAYANLARA EŞEKTEN FARKIN YOK DİYOR ALLAH.

ALLAH HERKEZE SABIR VERSİN. SIRTINDA KİTAP TAŞITMASIN.

caspion20 @ İyun 12, 2008 19:11 | HİKAYELER | Şərhlər(4)
Baxış sayı: 101
Açar sözlər:

Şərh yazın

Adınız (vacibdir):

E-mailiniz :

Saytınız:

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 

İsmarışınız:

Blog Haqqında

“KORKUNUN ÖLÜME FAYDASI YOK”

HAZAN, SARARAN YAPRAKLAR,
KALBE ÇARPAN YOKLUK,
HÜZÜN AKIYOR İÇİNE ŞİMDİ OLUK OLUK;
İNSAN, KENDİNE GEL,
AZ İLERİDE BİR ŞAFAK,
BURASI MİSAFİRHANE
ÖTEDE SON DURAK…

DOĞDUĞUNDA KULAĞINA
EZAN OKUNUR,
ÖLDÜĞÜNDE EZANSIZ NAMAZIN KILINIR.
HAYATIN İSE:
EZAN VE NAMAZ ARASINDA OLAN
O VAKİT KADARDIR.
NE KISA DEĞİLMİ…!!!

Axtarış

Bölmələr

Arxivlər

Qabaqki yazılar

Keçidlər

Dost bloglar

Açar sözlər

Sayqaç

Müxtəlif